Ὄζ Καραχάν (Oz Karahan)
Τουρκοκύπριος πολιτικός, ακτιβιστής, αρθρογράφος, πτυχιούχος Σχολής Παγκόσμιας Πολιτικής και Ανάλυσης Συγκρούσεων του Πανεπιστημίου των Ηνωμένων Εθνών για την Ειρήνη, πτυχιούχος Σπουδών Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου του Μάλμε της Σουηδίας
Λόγω έκτακτου κωλύματος, ο Ὄζ Καραχάν δεν μπόρεσε να παραστεί αυτοπροσώπως στην ημερίδα του Κ.Ε.Μ.Ε. «Εὐγένιος Τζιμογιάννης» και απηύθυνε στους συνέδρους την ομιλία του μέσω βιντεοσκοπημένου μηνύματος, ευχαριστώντας τους διοργανωτές για την πρόσκληση.
Ο Τουρκοκύπριος ακτιβιστής ξεκίνησε υπενθυμίζοντας ότι φέτος συμπληρώνονται 51 χρόνια από την έναρξη της παράνομης τουρκικής κατοχής στην Κύπρο. Όπως τόνισε, η κατοχή δεν αποτελεί ένα στατικό γεγονός του 1974, αλλά μια διαδικασία που συνεχίζεται με βάρβαρο τρόπο και εξελίσσεται διαρκώς. Το πιο τραγικό στοιχείο της, κατά τον ίδιο, είναι ότι από το 1974 και μετά η Τουρκία μεταφέρει συστηματικά παράνομα τουρκικό πληθυσμό ως εποίκους στο νησί· πρόκειται, όπως είπε, για μια νέα μορφή αποικιοκρατίας, μια δημογραφική αλλοίωση.
Σε αυτή τη διαδικασία αποικιοποίησης, ο κ. Καραχάν επεσήμανε ότι αυτό που χρειάζεται περισσότερο η Τουρκία είναι χρόνος, τον οποίο κερδίζει μέσα από τις διαδικασίες του ΟΗΕ και τις υποτιθέμενες συνομιλίες για την επίλυση του Κυπριακού. Η «λύση» που επιδιώκει, υπενθύμισε, δεν είναι άλλη από μία ομοσπονδία δύο κρατών. Κατηγόρησε την Τουρκία ότι καταφέρνει να εξαπατά όλους τους διεθνείς δρώντες, συμπεριλαμβανομένων της κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας αλλά και της κυβέρνησης της Ελλάδος, καθώς, όπως είπε, ούτε στην Κύπρο ούτε στην Ελλάδα φαίνεται να έχει πλέον σημασία για τις πολιτικές ηγεσίες η απελευθέρωση του νησιού.
Ως παράδειγμα αυτής της πολιτικής, αναφέρθηκε εκτενώς στην υπόθεση παράνομης ανοικοδόμησης πάνω σε ελληνοκυπριακές περιουσίες στα κατεχόμενα, χαρακτηρίζοντας τον κατασκευαστικό τομέα έναν από τους βασικούς βραχίονες της αποικιστικής τουρκικής πολιτικής και «διεθνές έγκλημα». Ανέφερε ότι αρκετοί ξένοι έχουν συλληφθεί τον τελευταίο χρόνο, πολλοί εξ αυτών στελέχη εταιρειών που αποτελούν τουρκο-ισραηλινές συμπράξεις. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα ανέφερε την περίπτωση επιχειρηματία της εβραϊκής κοινότητας της Τουρκίας, του οποίου η εταιρεία έχει χτίσει πάνω από 10.000 σπίτια σε ελληνοκυπριακές περιουσίες στα κατεχόμενα· μετά τη σύλληψή του, κατόπιν πιέσεων στην Κυπριακή Δημοκρατία από τον τότε Πρόεδρο του Ισραήλ Ισαάκ Χερτζόγκ και τον τότε Πρόεδρο των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν, αφέθηκε ελεύθερος. Το παράδειγμα αυτό, σχολίασε, δείχνει ότι ο αγώνας κατά της κατοχής δεν είναι αγώνας μόνο απέναντι στην Τουρκία, αφού πολλά ξένα κράτη είναι συνένοχα σε αυτό το έγκλημα, με αποτέλεσμα οι κυβερνήσεις Κύπρου και Ελλάδος να έχουν καταστεί, όπως είπε, «υποχείρια» αυτών των ξένων δυνάμεων.
Ιδιαίτερα επικριτικός στάθηκε απέναντι στην κυβέρνηση Χριστοδουλίδη, την οποία χαρακτήρισε ως το μεγαλύτερο εμπόδιο στον αγώνα ανάδειξης της καταπάτησης ελληνοκυπριακών περιουσιών, καθώς κατηγορεί τους ακτιβιστές ότι με τη δράση τους χαλούν το «καλό κλίμα» για την επίλυση του Κυπριακού. Το ερώτημα, αντέτεινε ο κ. Καραχάν, είναι ποια «θετική ατμόσφαιρα» μπορεί να υπάρχει όταν η τουρκική αποικιοποίηση των κατεχομένων συνεχίζεται δημογραφικά και κατασκευαστικά, τη στιγμή μάλιστα που ίδιοι Τούρκοι αξιωματούχοι αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο να στραφούν κάποια μέρα και εναντίον του ελεύθερου τμήματος της Κύπρου.
Ο ομιλητής κάλεσε σε διαμόρφωση νέας εθνικής στρατηγικής, με τέσσερις βασικούς άξονες: πρώτον, την υπεράσπιση της Κυπριακής Δημοκρατίας και του ενιαίου της εδάφους της· δεύτερον, την ορθή χρήση και επίκληση του διεθνούς δικαίου —αναφέρθηκε σε παραδείγματα όπως η Νικαράγουα και η Νότια Αφρική, σημειώνοντας ότι η Κύπρος δεν έχει καταφέρει να αποκτήσει αντίστοιχους συμμάχους λόγω, όπως εκτίμησε, λανθασμένης διπλωματικής στρατηγικής· τρίτον, τη διπλωματία, τόσο σε κρατικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο λαών και κοινωνιών —έφερε ως παράδειγμα τους Κούρδους, οι οποίοι, ως λαός υπό κατοχή, έχουν αναπτύξει με επιτυχία αυτού του είδους τη «διπλωματία των λαών», κάτι στο οποίο, όπως είπε, οι Κύπριοι δεν έχουν αντίστοιχα πετύχει· και τέταρτον, το διεθνές κάλεσμα για μποϊκοτάζ τουρκικών προϊόντων. Στο σημείο αυτό στάθηκε κριτικά στο γεγονός ότι ακόμη και στις ελεύθερες περιοχές της Κύπρου πωλούνται τουρκικά προϊόντα, αρκετά εκ των οποίων φτάνουν μέσω Ελλάδος, επισημαίνοντας ότι με την κατανάλωσή τους χρηματοδοτείται ουσιαστικά η τουρκική αμυντική βιομηχανία.
Απαντώντας σε όσους Κύπριους αναρωτιούνται τι άλλο μπορεί να γίνει, ο κ. Καραχάν απάντησε πως αυτό που χρειάζεται είναι το ακριβώς αντίθετο από ό,τι έχει γίνει μέχρι σήμερα από τις κυβερνήσεις Κύπρου και Ελλάδος, υπενθυμίζοντας ότι κάθε αγώνας συνεπάγεται και κάποιο τίμημα. Έφερε ως παράδειγμα δύο πρόσφατα περιστατικά από τη δική του δράση: την 1η Οκτωβρίου, ημέρα της Ανεξαρτησίας της Κύπρου, ο ίδιος και συνεργάτες του άνοιξαν πανό με το σύνθημα «Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι η μόνη λύση», γεγονός για το οποίο συνελήφθησαν από την αστυνομία —ευθύνη που ο κ. Καραχάν αποδίδει προσωπικά στον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη— καθώς και τη δημοσίευση πρωτοσελίδου από ακροδεξιά τουρκική εφημερίδα με τη φωτογραφία και το όνομά του και τον τίτλο «Κάντε τον να σωπάσει».
Κλείνοντας την ομιλία του, ο Ὄζ Καραχάν σημείωσε πως όσοι αγωνίζονται για μία ενιαία, ανεξάρτητη και ελεύθερη Κύπρο αισθάνονται περικυκλωμένοι από παντού —όχι μόνο από την Τουρκία— πιστεύει όμως πως μέσα από αυτόν τον αγώνα θα καταφέρουν να σπάσουν αυτή την πολιορκία.
[Άρθρο βασισμένο σε αποδελτίωση της ομιλίας του Ὄζ Καραχάν στην ημερίδα του Κ.Ε.Μ.Ε. «Εὐγένιος Τζιμογιάννης», με τίτλο «Κυπριακή Δημοκρατία: Η μόνη Λύση».]
